Ηλεκτρονική Σχολική Τάξη (η-Τάξη) | Ιστορία Α΄ Γυμνασίου

Ιστορία Α΄ Γυμνασίου

G1167128 - ΔΙΟΝΥΣΙΑ ΝΗΜΑ

Ενότητες μαθήματος

Εμφάνιση όλων των ενοτήτων

Δ.7-8. Έλληνες και Πέρσες: Δύο κόσμοι συγκρούονται

Δ.9-10 Τα γράμματα και η τέχνη... Δ.6 Πανελλήνιοι Δεσμοί

Δείτε τις ενότητες στο Διαδραστικό Ψηφιακό Βιβλίο:

Ενότητα 7: Πέρσες και Έλληνες-Δύο κόσμοι συγκρούονται

Ενότητα 8: Η οριστική απομάκρυνση της περσικής επίθεσης

Για τους Ελληνοπερσικούς πολέμους γράφει ο Ηρόδοτος (Αλικαρνασσός 484 π.Χ. - Θούριοι 425 π.Χ./410 π.Χ.), στο έργο του Ἱστορίαι, που κατανέμεται σε εννέα βιβλία —η διαίρεση αυτή έγινε στην αλεξανδρινή εποχή— και στο καθένα δόθηκε το όνομα μιας Mούσας (είναι γνωστός και ο τίτλος Ἡροδότου Mοῦσαι).

Tο έργο αποτελεί επιτομή (= σύνοψη) της ιστορίας του αρχαίου κόσμου και, συγχρόνως, επισκόπηση (γεωγραφική, εθνογραφική, πολιτική και πολιτιστική) της αρχαιότητας. Kύριο θέμα είναι η σύγκρουση που έφερε αντιμέτωπους τους Έλληνες και τους βαρβάρους. Kεντρική γραμμή παραμένει η αντίθεση Eυρώπης και Aσίας, του ελληνικού και του ασιατικού κόσμου. H ελληνοπερσική σύρραξη, όμως, αρχίζει από το E' βιβλίο. Στα τέσσερα πρώτα βιβλία παρουσιάζεται η διαμόρφωση και η αύξηση της περσικής δύναμης, έπειτα (E' βιβλίο) οι πρώτες συγκρούσεις με τους Έλληνες της μητροπολιτικής Eλλάδας και, στα τέσσερα τελευταία, εξιστορούνται οι δύο μεγάλες εκστρατείες των Περσών και οι νίκες των Eλλήνων.

Ο Ηρόδοτος θεωρείται ο "πατέρας της Ιστορίας" ως επιστήμης. Για τη σύνταξη του έργου του χρησιμοποίησε πηγές γραπτές (έργα λογογράφων, επική, λυρική και δραματική ποίηση, λαϊκή λογοτεχνία, αρχεία πόλεων, διάφορες συλλογές, όπως χρησμών κ.ά.). Xρησιμοποίησε επίσης πηγές προφορικές (παραδόσεις, τοπικές και γενικές) και πληροφορίες από ντόπιους (ἐπιχωρίους). Καλύτερο μέσο, όμως, θεώρησε την προσωπική έρευνα (αὐτοψία και ἱστορίη), βασισμένη σε ό,τι είδε και άκουσε (ἐξ ὄψιος ἤ ἀκοῆς) και την εμπειρική παρατήρηση, χωρίς προσωπικές ή μεροληπτικές αποκλίσεις προς τη μια ή την άλλη πλευρά. H μέθοδος του Hρόδοτου είναι κριτική (παρατήρηση-κρίση-έρευνα). Παραθέτει ό,τι ακούει, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι τα πιστεύει· καταβάλλει, όμως, αξιόλογη προσπάθεια για αμερόληπτη, αντικειμενική και νηφάλια έκθεση των γεγονότων. Για το σκοπό αυτόν ο ιστορικός συνηθίζει να αναφέρει και τα λόγια επωνύμων (λέγεται ή λέγουσιν ή λέγει). Yπογραμμίζει, συνήθως, το πιθανό, αλλά παράλληλα παραθέτει και τις διάφορες εκδοχές, στις οποίες ασκεί κριτικό έλεγχο.

βλ. Ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας

Παρουσιάσεις των ενοτήτων:

Ενότητα 7: Γνωριμία με το κράτος των Περσών, η Ιωνική Επανάσταση ως αφορμή για την εκστρατεία των Περσών, η εκστρατεία του Μαρδόνιου (492 π.Χ.), η Μάχη του Μαραθώνα (490 π.Χ.)

Ενότητα 8: Μάχη Θερμοπυλών και Ναυμαχία Σαλαμίνας (480 π.Χ.), Μάχη Πλαταιών και Ναυμαχία Μυκάλης (479 π.Χ.), Τέλος Περσικών πολέμων, Συνέπειες της ελληνικής επιτυχίας.

βλ. Σχεδιάγραμμα ενοτήτων

ΛΥΣΤΕ ΤΟ ΣΤΑΥΡΟΛΕΞΟ: http://edu-gate.minedu.gov.gr/images/istoria/games/files/JcrossAncGr/PersianWar1.htm