Μάθημα : Λατινικά Β ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΩΝ

KEIMENO

Λεξιλόγιο

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

Ovidius poeta

  in terra Pontica exulat.

poeta –ae (αρς)= ποιητής

terra –ae = γη

Ponticus –a –um (επιθ.)= του Πόντου

exulo= εξορίζω

Ο ποιητής Οβίδιος

είναι εξόριστος στη γη του Πόντου.

Epistulas

  Romam scriptitat.

epistula –ae= επιστολή

scriptito = γράφω συχνά

Γράφει συχνά επιστολές

στη Ρώμη.

Epistulae

plenae querelarum sunt.

epistula, -ae= επιστολή

plenus –a –um= γεμάτος

querela –ae= παράπονο

sum= είμαι

Οι επιστολές

είναι γεμάτες (με) παράπονα.

Romam desiderat

et

fortunam adversam deplorat.

desidero= επιθυμώ

et (σύνδεσμος) = και

fortuna –ae= τύχη

adversus –a –um = αντίξοος

deploro =θρηνώ

Επιθυμεί τη Ρώμη

και

θρηνεί για την αντίξοη τύχη (του).

Narrat

  de incolis barbaris

  et de terra gelida.

narro= διηγούμαι

incola –ae = κάτοικος

barbarus –a –um= βάρβαρος

de (πρόθεση) = για

terra –ae = γη

gelidus –a –um = παγωμένος

Αφηγείται

για τους βάρβαρους κατοίκους

και για την παγωμένη γη.

Poetam curae et miseriae

excruciant.

poeta –ae= ποιητής

cura –ae= φροντίδα

miseria –ae= δυστυχία

excrucio = βασανίζω

Τον ποιητή βασανίζουν

οι έγνοιες και οι δυστυχίες.

Epistulis

  contra iniuriam repugnat.

epistula –ae = επιστολή

contra = ενάντια σε (πρόθεση)

iniuria –ae= αδικία

repugno= αντιμάχομαι, ανθίσταμαι

Με τις επιστολές

μάχεται ενάντια στην αδικία.

Musa

  est unica amīca

  poētae.

Μusa –ae= Μούσα

est (sum)= είναι 

unicus –a –um= μοναδικός

amica = φίλη

Η Μούσα

είναι η μοναδική φίλη

του ποιητή.

Ovidius poēta in terrā Ponticā exulat.

Κύρια πρόταση.

Ovidius: υποκείμενο του ρ., poeta: παράθεση στο Ovidius, in terra: εμπρόθετος προσδιορισμός (στάση σε τόπο) στο ρ. exulat, Pontica: επιθετικός προσδιορισμός στο terra, exulat: ρήμα

Epistulas Rōmam scriptitat.

Κύρια πρόταση

Epistulas: αντικείμενο του ρ., Rōmam: απρόθετη αιτιατική ως επιρρηματικός προσδιορισμός που φανερώνει κίνηση σε τόπο (στο ρ.), scriptitat: ρήμα

Epistulae plenae querelārum sunt.

Κύρια πρόταση

Epistulae: υποκείμενο του ρ., plenae: κατηγορούμενο (στο υποκ.), querelārum: γενική αντικειμενική (από το επίθετο plenae), sunt: ρήμα

Rōmam desiderat

Κύρια πρόταση

Rōmam: αντικείμενο (στο ρ.),  desiderat: ρήμα

  et fortūnam adversam deplōrat.

Κύρια πρόταση, που συνδέεται συμπλεκτικά με την προηγούμενη

et: συμπλεκτικός σύνδεσμος που ενώνει παρατακτικά τις δύο κύριες προτάσεις της περιόδου

fortūnam: αντικείμενο του ρ., adversam: επιθετικός προσδιορισμός στο fortunam, deplōrat: ρήμα

Narrat de incolis barbaris et de terrā gelidā.

Κύρια πρόταση

Narrat: ρήμα, de incolis: εμπρόθετος προσδιορισμός (στο ρ.) που φανερώνει αναφορά, barbaris: επιθετικός προσδιορισμός (στο incolis), et: συμπλεκτικός σύνδεσμος που συνδέει τους δύο εμπρόθετους προσδιορισμούς της αναφοράς, de terrā: εμπρόθετος προσδιορισμός της αναφοράς (στο ρ.), gelidā: επιθετικός προσδιορισμός (στο terra).

Poētam curae et miseriae excruciant.

Κύρια πρόταση

Poētam: αντικείμενο του ρ., curae: υποκείμενο του ρ., et: συμπλεκτικός σύνδεσμος που συνδέει τα δύο υποκείμενα του ρ., miseriae: υποκείμενο του ρ., excruciant: ρήμα.

Epistulis contra iniuriam repugnat.

Κύρια πρόταση.

Epistulis: απρόθετη αφαιρετική ως επιρρηματικός προσδιορισμός του οργάνου (αφαιρετική του οργάνου) στο ρ. repugnat, contra iniuriam: εμπρόθετος προσδιορισμός στο ρ. repugnat που φανερώνει εναντίωση, repugnat: ρήμα.

Musa est unica amīca poētae.

Κύρια πρόταση

Musa: υποκείμενο του ρ., est: ρήμα (συνδετικό), unica: επιθετικός προσδιορισμός στο amica (ή κατηγορηματικός), amīca: κατηγορούμενο του υποκειμένου Musa, poētae: γενική κτητική στο amica.