Μάθημα : ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ Β' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

Ας θυμηθούμε σε αυτή την ενότητα τη συνοχή των κειμένων:

Φύλλο εργασίας 7α - συνοχή κειμένου 

Ας δούμε το λήμμα συνοχή σε ένα ερμηνευτικό λεξικό:

συνοχή η [sinoxí] Ο29 : 1α.σύνδεση μεταξύ ομοιογενών κυρίως στοιχείων: Οι αρμοί έχουν χάσει τη ~ τους. || η λογική αλληλουχία που χαρακτηρίζει κάποια διανοητική διαδικασία: Tα επιχειρήματά του δεν έχουν ~ μεταξύ τους.  β. στενός σύνδεσμος ανάμεσα σε άτομα που ανήκουν σε μια οργανωμένη ομάδα: H ~ των μελών της οικογένειας / της κοινωνίας δεν πρέπει να διασπαστεί. 2. (φυσ.) η ελκτική δύναμη που συγκρατεί μεταξύ τους τα μόρια της ύλης: Δυνάμεις συνοχής· (πρβ. δυνάμεις συναφείας). [λόγ.: 1: ελνστ. συνοχή, αρχ. σημ.: `κράτημα μαζί΄· 2: σημδ. γαλλ. cohésion] 
Λεξικό της κοινής νεοελληνικής, Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη)

Ας ασχοληθούμε και με τα σημεία στίξης:

Φύλλο εργασίας 7β - σημεία στίξης 

Ας δούμε το λήμμα στίξη στο ίδιο λεξικό:
στίξη η [stíksi] Ο31 : I. η χρησιμοποίηση ειδικών σημαδιών στο γραπτό λόγο, που μας δείχνουν πού και πόσο πρέπει να σταματήσουμε και πώς πρέπει να χρωματίσουμε τη φωνή μας, για να αποδώσουμε σωστά το νόημα: Kανόνες / λάθη στίξης. Σημεία στίξης, η τελεία (.), η επάνω / άνω τελεία (·), το κόμμα (,), το ερωτηματικό (;), το θαυμαστικό (!), η διπλή τελεία (:), κτλ. II. (λόγ.) η ενέργεια του στίζω, η χάραξη στιγμάτων. [λόγ.: II: ελνστ. στίξις `σημάδεμα΄· I: κατά τη σημ. της λ. στιγμή_ΙΙ3 (-σις > -ση)]