Μάθημα : ΚΝΛ Γ΄ΓΥΜΝ.: ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ "ΤΟ ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ"
Κωδικός : G1356199
KEIMENO
Η Γένεσις (από το Άξιον Εστί)
Στον τρίτο ύμνο της Γενέσεως, από όπου και το απόσπασμα που ακολουθεί, ο ποιητής υμνεί τη δημιουργία των νησιών και της θάλασσας. Oι περιγραφές παραπέμπουν σε εικόνες του αιγαιοπελαγίτικου τοπίου, το οποίο δοξολογείται συχνά στην ποίηση του Oδυσσέα Ελύτη, ο οποίος γεννήθηκε στην Κρήτη αλλά κατάγεται από τη Λέσβο.
|
Τότε είπε και γεννήθηκεν η θάλασσα ΑΥΤOΣ |
- Πατώντας πάνω στις υπογραμμισμένες λέξεις/φράσεις μπορείτε να δείτε τη σημασία τους.
- Πατώντας πάνω στον τίτλο της ενότητας μπορείτε να διαβάσετε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ποίησης του Οδυσσέα Ελύτη.
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ "ΤΟ ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ"
Αποτελεί ίσως την πιο σημαντική ποιητική σύνθεση του Ελύτη. Κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 1959. Στο έργο αυτό, ο ποιητής εκφράζει την αγωνία του τόπου στις σύγχρονες κρίσιμες στιγμές.
Το έργο είναι μια σύνθεση που αποτελείται από τρία μέρη: Η Γένεσις, Τα Πάθη, Το Δοξαστικόν.
Η Γένεσις είναι μια εισαγωγή στην οποία ο ποιητής ταυτίζει τη μοίρα του με εκείνη του υπόλοιπου Γένους. Αποτελείται από 7 ύμνους, υποδηλώνοντας τις 7 ημέρες της δημιουργίας του κόσμου.
Τα Πάθη, που αποτελούνται από αναγνώσματα σε πεζό λόγο, ψαλμούς και άσματα, εκφράζουν τα πάθη του ελληνικού λαού μέχρι το τέλος της Κατοχής.
Το Δοξαστικόν είναι ένα όραμα γεμάτο αισιοδοξία για μια καλύτερη ζωή για την Ελλάδα και για όλη την ανθρωπότητα. Είναι γραμμένο σε τετράστιχες στροφές.
Το Άξιον Εστί είναι ένα έπος, δοσμένο όμως με τρόπο καθαρά λυρικό. Υμνεί, όπως και η Ακολουθία του Ακάθιστου Ύμνου, τη νίκη της ζωής πάνω στον θάνατο. Με το έργο του αυτό, ο Ελύτης αξιοποίησε όλη την παράδοση της ελληνικής γλώσσας, της λαϊκής, της λόγιας, αλλά και εκείνη της εκκλησιαστικής υμνογραφίας.
Τώρα δείτε μια απόπειρα "εικονοποίησης" του ύμνου αυτού:

ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ
Επιρροές
- από τα ομηρικά έπη
- την αρχαία ελληνική λυρική ποίηση
- την ποίηση του Σολωμού, του Κάλβου και του Καβάφη
- τη βυζαντινή υμνογραφία και το Ευαγγέλιο
- τη δημοτική ποίηση
- τον γαλλικό υπερρεαλισμό.
Η ποίησή του χαρακτηρίζεται από:
- τολμηρό συνδυασμό λέξεων
- τολμηρές εικόνες με συνειρμική εναλλαγή
- λατρεία του ελληνικού στοιχείου/"ελληνικότητα" (γλώσσα, παράδοση, ήθη, ορθοδοξία, ελληνική φύση, πολιτισμός, ιστορία)
- λυρικές περιγραφές
- βαθιά αίσθηση της ζωής
- αντίληψη των πραγμάτων μέσω των αισθήσεων
- περιορισμένη στίξη
- χαλαρή λογική αλληλουχία
- τη χρήση του παράδοξου, και την απόκλιση από την κοινή λογική
- την τάση της ποιητικής ανάπλασης της πραγματικότητας