Μάθημα : ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ Α ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

5. Ο άνθρωπος ως κατ’εικόνα και καθ’ομοίωση Θεού δημιουργία
6. i. Ο άνθρωπος ως δημιούργημα του Θεού: «και εποίησεν ο Θεός τον άνθρωπον κατ΄εικόνα Θεού», Γεν. 1.26-28 (παραπομπή στο βιβλίο Γένεσις, στο κεφάλαιο 1, στους στίχους 26-28)

Το πρώτο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης και της Αγίας Γραφής ονομάζεται Γένεσις, δηλαδή δημιουργία. Σε αυτό περιγράφεται από τους συγγραφείς, ανθρώπους εμπνευσμένους από τον Θεό, η δημιουργία του κόσμου και του ανθρώπου από τον Θεό.

 Φτιάχνουν λοιπόν μια πολύ ωραία ιστορία όπου ο πρωταγωνιστής Θεός, ένας Θεός της αγάπης, δημιουργεί έναν καλό κόσμο(σαν καλός δημιουργός) μέσα σε πέντε ημέρες. Σε αυτή την ιστορία οι συγγραφείς χρησιμοποιούν όσες γνώσεις έχουν, όπως τους πολλούς αιώνες που χρειάστηκε ο κόσμος για να πάρει τη μορφή που γνωρίζουνε ή την σειρά με την οποία εμφανίστηκε η ζωή στον πλανήτη: νερό-αέρας-στεριά. Η λέξη ημέρα σημαίνει ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα όπως εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια…

Λέμε πως ο Θεός είναι ποιητής ουρανού και γης… δηλαδή δημιουργός όλων. Ποιώ είναι το ρήμα δημιουργώ, φτιάχνω. Ο Θεός φτιάχνει την έκτη ημέρα της δημιουργίας το τελειότερο δημιούργημά του, τον άνθρωπο. Την έβδομη ημέρα ξεκουράστηκε.

Μετά είπε ο Θεός : Ας φτιάξουμε τον άνθρωπο… : μετά από την ολοκλήρωση της δημιουργίας του κόσμου( μετά την 5^η ημέρα)

Ας φτιάξουμε : ο πληθυντικός αφορά στον Τριαδικό Θεό. Πριν ο Θεός λέει και γίνεται, όλα υποτάσσονται στην θέληση του. Για τον άνθρωπο όμως συνεργάζονται και τα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδας.

Πώς δημιουργεί ο Θεός τον άνθρωπο; Σύμφωνα με την εικόνα του Θεού και την ομοίωσή Του. (κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση ). Κατά την εικόνα δεν αφορά στα εξωτερικά χαρακτηριστικά(μαλλιά , μάτια, κορμοστασιά). Είναι η δημιουργία με : πνεύμα-ψυχή, λογική, ελευθερία. Και κατά την ομοίωση : να μπορεί να γίνει ένας μικρός Θεός, κατά χάρη Θεός, να μοιάσει στον δημιουργό, αν χρησιμοποιήσει σωστά το κατ’εικόνα : το  πνεύμα, τη λογική και την ελευθερία. Τον δημιούργησε άνδρα και γυναίκα. Οι συγγραφείς δηλώνουν το αυτονόητο, πως υπάρχουν δύο φύλα που είναι απαραίτητα για την αναπαραγωγή, με βάση τα εξωτερικά βιολογικά χαρακτηριστικά. Και στη συνέχεια του δίνει τον σκοπό της ζωής του ανθρώπου πάνω στη γη, να γεμίσει τη γη, να πολλαπλασιαστεί, να εξουσιάσει τη γη, τα ζώα και τα πτηνά. Χαρίζει ο Θεός στον άνθρωπο τον κόσμο(=στολίδι, κόσμημα) και τον κάνει υπεύθυνο. Ο άνθρωπος έχει ευθύνη για τον κόσμο. Σαν χριστιανός πρέπει να φροντίζει όλο τον κόσμο και τα δημιουργήματα του Θεού. Είναι δώρο που πρέπει να το εκτιμά.

Έπλασε τον άνθρωπο από το χώμα της γης : χωμάτινος, χοϊκός, Αδάμ. Η ιστορία δείχνει πως ο Αδάμ είναι πλαστός, φτιαχτός, μέρος της ύλης και του κόσμου, φθαρτός. Όχι σαν τον Θεό. Αν καταφέρει να αξιοποιήσει την ψυχή, το μυαλό και την ελευθερία του σωστά τότε θα πλησιάσει τον δημιουργό του. Εύα σημαίνει ζωή.

Την παραπάνω ανάλυση την αποδεχόμαστε όταν είμαστε πιστοί της χριστιανικής θρησκείας. Γνωρίζουμε πως είναι η θεολογική ανάλυση της ιστορίας της Βίβλου που έχει σκοπό να αναδείξει τον Θεό ως δημιουργό-ποιητή των πάντων. Το πώς είναι ερώτημα που αφορά στην επιστήμη κι αυτή είναι η μόνη που έχει τον τρόπο να δώσει επιστημονικές απαντήσεις που βασίζονται στην παρατήρηση, το πείραμα, την απόδειξη.

Η αλήθεια της εμφάνισης και της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους στον πλανήτη βρίσκεται στην επιστήμη της βιολογίας, της γεωλογίας, της φυσικής κ.τ.λ..

1. ii. Ο Θεός θεωρεί πως ο άνθρωπος μπορεί να ζήσει ανάμεσα σε άλλους ανθρώπους. Του δίνει λοιπόν μια σύντροφο που προέρχεται από τον ίδιο, από την ίδια την ουσία του, από την πλευρά του. Θεωρούμε συμβολικό το σημείο από το οποίο ο Θεός φτιάχνει την γυναίκα. Από την μέση του σώματος που δείχνει την ισοτιμία. Το πλευρό δηλώνει την συντροφικότητα, λέμε : στάσου στο πλευρό μου, κάτσε στο πλάι μου… Ο άνδρας κι η γυναίκα είναι σύντροφοι και συνεργάτες στον στόχο που έχουν, να πετύχουν το καθ’ ομοίωση . Ο άνδρας-Αδάμ αναγνωρίζει την γυναίκα σαν τον εαυτό του…από την ίδια ουσία. Είναι επόμενο σε μια πατριαρχική – ανδροκρατούμενη κοινωνία να έχει προτεραιότητα η δημιουργία του άνδρα.

Φύραμα = ουσία.  Πλάστης = δημιουργός  Κείμενο Μεγάλου Βασιλείου για την ισότητα…

iii. Ο άνθρωπος υπάρχει μόνο όταν αγαπάει και αγαπιέται! Σε αυτό το απόσπασμα ο απόστολος Παύλος επισημαίνει στους χριστιανούς πόσο δύσκολο είναι για τον άνθρωπο να χρησιμοποιήσει σωστά την ελευθερία του από την κατ’ εικόνα δημιουργία και να πορευτεί με αγάπη με τους συνανθρώπους του κι όχι να αλληλοεξοντωθούν για να επιβιώσουν.

Ο ύμνος της αγάπης…

1. iv. Ο άνθρωπος ως διάκονος του πλησίον

• διακονία : Διακονία : (σύμφωνα με το ηλεκτρονικό λεξικό της Πύλης για την ελληνική γλώσσα) είναι η προσφορά υπηρεσίας σε συνάνθρωπο ως χριστιανικό καθήκον / έργο που γίνεται με αφοσίωση και ανιδιοτέλεια(χωρίς προσωπικό όφελος ή συμφέρον)
• πλησίον στον χριστιανισμό είναι ο κάθε άνθρωπος, ανεξάρτητα από καταγωγή, θρησκεία, φυλή, κοινωνική τάξη…

πηγή : Πύλη για την ελληνική γλώσσα

ταπείνωση, η αρετή που ο πρώτος γίνεται τελευταίος για να υπηρετήσει τον άνθρωπο.

Ο χριστιανός στο πρόσωπο του συνανθρώπου του βλέπει τον Θεό, ως κοινό δημιουργό , ως πατέρα.

Σελ. 30, απόσπασμα Γρηγορίου Νύσση : να αφθονούν = να είναι πάρα πολλοί , πάμπολλοι= πάρα πολλοί, ύπαιθρο= έξω στη γη, κρήνες = βρύσες, ας όψονται = `ας ξέρουν τι κακό έχουν κάνει…