Η αδράνεια είναι η ιδιότητα της ύλης κατά την οποία τα υλικά αντικείμενα αντιστέκονται στη μεταβολή της κινητικής τους κατάστασης και τείνουν να διατηρήσουν σταθερή την ταχύτητά τους εφόσον δεν υπάρχει εξωτερική δύναμη για να προκαλέσει τη μεταβολή αυτή (κατά κάποιο τρόπο η ύλη παρουσιάζει μια <<τεμπελιά>> όταν την <<ενοχλούμε>> θέλοντας να της αλλάξουμε τη κινητική κατάσταση). Μάλιστα η αδράνεια είναι μεγαλύτερη όσο μεγαλύτερη είναι η μάζα του αντικειμένου και όσο πιο γρήγορα γίνεται η μεταβολή. 

Έτσι όταν πλένουμε τα χέρια μας και τα τινάζουμε, θέτουμε τις σταγόνες του νερού σε κίνηση. Αν μετά το τίναγμα σταματήσουμε απότομα τα χέρια, οι σταγόνες συνεχίζουν να κινούνται λόγω αδράνειας (δεν υπάρχει κάποιο αίτιο να τις σταματήσει) κι έτσι απομακρύνονται από τα χέρια μας. Αν χτυπήσουμε με σφυρί μια σφαίρα τεσσάρων κιλών του σφαιροβόλου που στηρίζεται πάνω σε ένα χάρτινο κυπελλάκι του καφέ (εικόνα 1), θα δούμε ότι το κυπελλάκι δεν υποχωρεί (η μεγάλη αδράνεια της σφαίρας εμποδίζει το ξεκίνημά της έστω κι αν χτυπιέται με ένα σφυρί). Εάν παράλληλα κρατήσουμε στη παλάμη μας τη σφαίρα αυτή και κάποιος χτυπάει το σφυρί πάνω στη σφαίρα , θα διαπιστώσουμε ότι είναι ανεπαίσθητη η δύναμη που μεταφέρεται από τη σφαίρα στο χέρι μας , πέραν της δύναμης που ασκεί λόγω βάρους.