Στο μάθημα αυτό μελετάμε την Ελεύθερη Πτώση των σωμάτων στο πεδίο βαρύτητας της Γης (χωρίς την αντίσταση του αέρα). Πρόκειται για μια ειδική περίπτωση ευθύγραμμης ομαλά επιταχυνόμενης κίνησης με αρχική ταχύτητα μηδέν.
Ελεύθερη πτώση ονομάζεται η κίνηση που εκτελεί ένα σώμα όταν αφήνεται να πέσει κοντά στην επιφάνεια της Γης μόνο υπό την επίδραση του βάρους του (θεωρούμε την αντίσταση του αέρα αμελητέα).
• Όλα τα σώματα πέφτουν με την ίδια σταθερή επιτάχυνση g.
• Μέση τιμή στη Γη: g ≈ 9,8 m/s² (στις ασκήσεις συχνά χρησιμοποιούμε g = 10 m/s²).
• Διεύθυνση: Κατακόρυφη | Φορά: Προς το κέντρο της Γης (προς τα κάτω).
• Αρχική ταχύτητα: υ₀ = 0 (το σώμα αφήνεται).
• Είναι ευθύγραμμη ομαλά επιταχυνόμενη κίνηση.
• Τα διανύσματα ταχύτητας (υ) και επιτάχυνσης (g) έχουν την ίδια φορά (προς τα κάτω).
Συγκρίνοντας με την ευθύγραμμη ομαλά επιταχυνόμενη κίνηση (θέτοντας αρχική ταχύτητα υ₀ = 0, επιτάχυνση α = g και κατακόρυφη μετατόπιση y αντί για Δx):
| Μεγεθος | Εξίσωση / Τύπος | Μονάδα S.I. | Παρατηρήσεις |
|---|---|---|---|
| Ταχύτητα | υ = g · t | m/s | Η ταχύτητα αυξάνεται ανάλογα με τον χρόνο t. |
| Κατακόρυφη Μετατόπιση (Ύψος πτώσης) | y = ½ · g · t² | m | Το διάστημα πτώσης αυξάνεται με το τετράγωνο του χρόνου. |
Μια πέτρα αφήνεται να πέσει ελεύθερα από την κορυφή ενός κτηρίου. Δίνεται g = 10 m/s².
• Ταχύτητα μετά από 3 s: υ = g · t = 10 · 3 = 30 m/s.
• Ύψος πτώσης στα 3 s: y = ½ · g · t² = ½ · 10 · 3² = 5 · 9 = 45 m.